Hałas dzwonów kościelnych klasyfikuje się jako typowy hałas impulsowy (zgodnie z PN-ISO 1996-2:1999/A1:2002 Akustyka – Opis i pomiary hałasu środowiskowego – Zbieranie danych dotyczących sposobu zagospodarowania terenu). Jako że świątynie w większości przypadków zlokalizowane są w bliskim otoczeniu zabudowy mieszkaniowej, bicie dzwonów może być uciążliwe dla mieszkańców terenów położonych w sąsiedztwie kościołów.
Należy zauważyć, że w przypadku pomiarów hałasu impulsowego dzwonów, do mierzonych parametrów impulsów dodawane są poprawki wynoszące 3 dB lub 5 dB.
Gdy występuje nadmierny hałas związany z pracą dzwonów, najprostszymi i najczęściej stosowanymi metodami jego redukcji są:
- zmniejszenie liczby używanych dzwonów
- zmniejszenie czasu trwania cykli bicia dzwonów
- ograniczenie liczby cykli bicia dzwonów (np. w godzinach porannych)
- wyposażenie dzwonnicy w regulowane żaluzje
W skrajnych przypadkach dochodzi do całkowitego wyłączenia dzwonnicy z użytkowania. Dlatego przed podjęciem decyzji o skierowaniu sprawy na ścieżkę urzędową warto rozwiązać problem polubownie na linii zarządca parafii – mieszkańcy. Może się okazać, że wybór jednego z wyżej wymienionych rozwiązań ograniczenia hałasu zaspokoi potrzeby skarżących się osób oraz pozwoli uniknąć niepotrzebnych emocji, które zazwyczaj występują w postępowaniach związanych ze sferą religijną.