Hałas impulsowy jest definiowany jako hałas, który składa się z jednego lub wielu zdarzeń dźwiękowych – każde o czasie trwania mniejszym niż 1 sekunda. Pomimo krótkiego czasu trwania impulsów, hałas tego rodzaju jest bardzo uciążliwy.
Najczęściej spotykanymi źródłami hałasu impulsowego są wystrzały z broni palnej, wybuchy stosowane w kopalniach lub przy pracach wyburzeniowych, czy też bicie dzwonów kościelnych.
Ze względu na specyfikę zjawiska, metodyka pomiarów hałasu impulsowego jest inna, niż w przypadku np. hałasu ustalonego. Gdy impulsy są rejestrowane jako pojedyncze zdarzenia akustyczne określa się ekspozycyjny poziom dźwięku (LAE lub SEL). W pozostałych przypadkach mierzony jest równoważny poziom dźwięku z zawartością impulsów. Duża uciążliwość hałasu impulsowego wymusza stosowanie poprawek, które dodaje się do zmierzonych poziomów ekspozycyjnych lub równoważnych.