Pomiar hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji i urządzeń

Pomiar hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji i urządzeń

Pomiar hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji i urządzeń wykonywany jest zgodnie z metodyką referencyjną opisaną w Załączniku nr 7 do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. (t.j. Dz. U. 2019, poz. 2286 z późn. zm.).

Metodyka może być stosowana zarówno w przypadku monitoringowych pomiarów hałasu emitowanego przez zakłady przemysłowe jak i związanego ze źródłami o mniejszych gabarytach (np. urządzenia wentylacyjne, agregaty prądotwórcze).

I. PROCEDURY POMIAROWE
Pomiary hałasu wykonuje się:
1) dokonując rejestracji hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia lub
2) dokonując rejestracji elementarnych próbek hałasu w czasie odniesienia (metoda próbkowania).

Czas odniesienia oznacza okres, do którego odnoszą się wartości poziomów hałasu. Czas odniesienia dla danego wskaźnika hałasu jest określony w przepisach dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, wydanych na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.

Należy zastosować przy tym następujące nastawy miernika:
1) charakterystyka częstotliwościowa A;
2) stała czasowa F (fast).

O wyborze jednej z dwóch powyższych metod realizacji pomiarów decyduje specyfika funkcjonowania źródła hałasu oraz kształtowanie się tła akustycznego w środowisku.

 

1. Rejestracja hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia
Podczas rejestracji hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia przyrząd pomiarowy jest włączony bez przerwy w całym czasie odniesienia. Dopuszcza się przerwy w rejestracji, wprowadzane przez wykonującego pomiary ze  względu na eliminację przypadkowych zakłóceń. Po zakończeniu pomiaru z przyrządu pomiarowego jest odczytywana wartość równoważnego poziomu dźwięku w środowisku.

Wynik ten powinien zostać skorygowany o wpływ tła akustycznego. Pomiary poziomu tła akustycznego w środowisku wykonuje się w miarę możliwości zarówno przed pomiarem wykonywanym w sposób ciągły w czasie odniesienia, jak i bezpośrednio po tym pomiarze. Do dalszej oceny akustycznych oddziaływań na środowisko rozważanych źródeł hałasu przyjmuje się wyższą wartość poziomu tła akustycznego. Jeżeli nie jest możliwe wykonanie pomiarów tła akustycznego przed pomiarem hałasu w sposób ciągły i po nim, wykonuje się przynajmniej jeden pomiar tła akustycznego, a wynik tego pomiaru stosuje się w dalszych obliczeniach.

 

2. Rejestracja elementarnych próbek hałasu w czasie odniesienia (metoda próbkowania)
Pomiary wykonuje się metodą próbkowania wówczas, gdy w czasie odniesienia rozważane źródło hałasu emituje do środowiska, w możliwych do zidentyfikowania przedziałach czasu, zróżnicowany dźwięk o ustalonym dla tego przedziału czasu poziomie. W celu wyznaczenia równoważnego poziomu dźwięku w czasie odniesienia, dla każdego przedziału czasu wykonuje się odrębnie pomiary.

Czas pomiaru to niezbędny dla wyznaczenia poziomu dźwięku emitowanego podczas wyodrębnionego
w czasie odniesienia przedziału czasu o ustalonym poziomie dźwięku, określa się według następujących reguł:
a) to = 60 s przy pomiarach hałasu stałego w czasie, to znaczy wtedy, gdy zmiany poziomu dźwięku nie przekraczają 5 dB,
b) to = 10 s, jeżeli pomiary hałasu stałego w czasie są utrudnione przez okresowe zjawiska powodujące powstawanie hałasu o poziomie wyższym niż spodziewany, w szczególności: przejazdy samochodów, przeloty samolotów, a w przerwach pomiędzy tymi zjawiskami nie jest możliwe wykonanie pomiarów sześćdziesięciosekundowych,
c) to równe długości okresu trwania zjawiska lub jego wielokrotności – w przypadku okresowego działania źródła,
d) to ≥ 5 min. dla hałasu o zmiennym poziomie dźwięku w czasie.

Liczbę elementarnych próbek hałasu ustala się na bieżąco w punkcie pomiarowym, zależnie od rozrzutu wyników.

Średni poziom dźwięku określa się w poszczególnych przedziałach czasu.

Należy również dokonać pomiaru poziomu tła akustycznego w sposób gwarantujący wyeliminowanie źródła hałasu będącego przedmiotem oceny, a mianowicie:
a) w tych samych punktach pomiarowych, w których przeprowadza się pomiar hałasu emitowanego przez badane źródło, lecz po wyłączeniu źródła (-eł) hałasu będącego (-ych) przedmiotem oceny lub w przerwach pracy badanych źródeł,
b) w sytuacji kiedy nie jest możliwe wyłączenie źródła (-eł) hałasu dopuszcza się przeprowadzenie pomiaru poziomu tła akustycznego w innym miejscu, lecz porównywalnym do tego, w którym był usytuowany punkt pomiarowy hałasu emitowanego przez badane źródło, przykładowo w cieniu akustycznym najbliższego obiektu budowlanego lub przegrody terenowej.

Pomiary poziomu tła akustycznego przeprowadza się w tym samym dniu, o tej samej porze doby i w podobnych warunkach meteorologicznych, w jakich wykonuje się pomiary poziomu emisji hałasu ze źródła.

Poziom emisji hałasu w przedziale czasu otrzymuje się przez odjęcie od wartości średniego poziomu dźwięku, wartości średniego poziomu tła akustycznego.

Poziom hałasu w danym punkcie pomiarowym oblicza się na podstawie wyznaczonych średnich poziomów dźwięku.